هفته پیش سازمان سنجش نتایج قبولشدگان کاردانی و کارشناسی دانشگاه جامع علمی کاربردی را اعلام کرد و داوطلبان پذیرش شده با  چه ذوق و شوری همراه با والدین از مسافتهای دور و نزدیک برای نامنویسی و شروع اولین ترم تحصیلی خود وارد دانشکده شدند. دو روز است که باران ملایمی شب و روز مصفای روز بهاری این شهر خطه شمال جنوبیان گردیده و این طراوت طبیعت را به فال سرسبزی بهار و تابستان این دیار میشماریم.  به قیافه ها  که توجه میکردم چقدر ساده و بی آلایش و بی آرایش بدنبال ثبت نام بودند و با اصطراب خاصی مدارک خود را مهیا میکردند و غربت محل جدید در ذهن آنان چه اینده ای را رقم میزد.( خدا میداند) . غالبا دانشجویان در ترمهای سوم به بعد پوست عوض میکنند و شخصیتی کاملا متفاوت نسبت به روزهای اوان پیدا میکنند . همین هیاهو برای من خلوتی ایجاد کرد تا خاطرات گذشته دوران دانشجویی خودم را مرور کنم .قصد کردم خاطرات را به نثر بکشم که فل بداهه  حاصلش این عبارات زیر شد.

شیطنت های دوران دانشجویی

یادم آمد روز باران

روز شیطنت های فراوان

روزی که دانشجو بودم

اولین روز بهاران

سرخوش و خندان و حیران

از غرور و کبر و رندی

مست از جستن ز کنکور

آن هیولای  سه هفت خوان

افتخارم بس به فامیل

میدهم پوز به این و آن

کوله ی هجرت به بستم

از دیار خود به جستم

آمدم به شهری  معروف

شهری که نصف جهان بود

در میان شهر آشوب

در شلوغی مست و مبهوت

غافل از جیب پر از پول

خوش خیال  در کسب مدرک

ثبت نام کردم به زحمت

خوش  خیال در اخذ اسکان

پوزش آنها ز اسکان

معضل اول شروع شد

گشتن غربت پی مسکن

امان از من گرفت مسکن

..... ادامه دارد..

وقایع سلف سرویس

بهترین روزش دوشنبه

چون نهارش بود دنبه

دنبه و گوشت جونده

نامش هم لاستیک کشنده

 کباب ناب نامش را نهادند

جوانان صف طولانی گرفتند

ژتون غائبین را هم گرفتند

هیاهو بود تا نوبت گرفتیم

یکی دوستان جلوتر میز گرفتیم

مقسم با سبیل داش مشتی

ملاقه می شمرد به آن درشتی

هر آنچه شانس آمد در ملاقه

همان تقدیر روزت بود آنن

کسی جرآت گفتن را نیآورد

کبابش کوتاه و نا پخته آید

...... ادامه دارد

 شیطنت دوستانه

به هر قوت لاموتی بود آن روز

شکم  مستور میگردید آن روز  

به نان و ادویه خوش بو گوارا

به انگاری که  نان  است و قلمبو

به دور هم خوشی کردیم تناول

یکی از دوستان از شهر تبریز

یکی دیگر ز شهر بیل و زنبیل

یکی از شهر گنبد دیگری خور

یکی از شهر شیراز و یکی نور

یکی از شهر قم ساده ودل پاک

برای جلب ما آورد سماق

همی تا اندکی غافل ز ما شد

برای جلب ما لیوان برآورد

دمی دوست دغل باز و رفیق باز

بکرد آغشته ظرف او پر از ماست

دگر دوست شریف دل بزک باز

بکرد آغشته ظرف او پر از راز

سماق و فلفل تند سیه راز

بکرد آتش بپا آن روز پر از راز

همه هم عهد گشتیم نا نگوئیم

کسی راز نهفته گفتنش فاش

...... ادامه دارد